denken
Je ligt in bed te denken
Wat zal ik je vertellen
Iets wat niemand ooit zal weten
Alles wil je het liefst vergeten
De pijn heeft jou al veel te lang bezeten
Maar nu is alles anders
Een nieuw begin
En natuurlijk ben jij t nu die wel wint
Ze hebben je de kans gegeven
Maar nu vraag je je eigen af zal ik t wel aannemen
Er is te veel gebeurd in dat hoofdje van jou
Laat t gaan en misschien merk je dan dat ik van je hou
Reacties op dit gedicht
| rovago: | Dinsdag, oktober 16, 2007 06:19 |
| mooi liefdevol. groetjes. Rovago |
|
| MayadeBij*: | Dinsdag, oktober 16, 2007 04:58 |
| mijn hoofd is ook een slagveld aan waanzin :) en toch kan ik me prima beheersen; waar ik dat wens; als ik me veilig voel (heel eng eigenlijk) dus het is controleerbare gekte? mmm.. dat haalt de lol er wel een beetje af nietwaar :) de voorbèèldige dorpsgek.. jaja x | |
Over dit gedicht
| Auteur: Kristiaan118 | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 16 oktober 2007 | ||
| Thema's: | ||